+
نوشته شده در شنبه سی و یکم شهریور 1386;ساعت 4:7 بعد از ظهر;
توسط منتظر; |
درباره پايگاه
همانا خدای متعال از آن هنگام که آدم را آفرید زمین را از حجت خدا خالی نگذاشته و نیز تا قیامت خالی نخواهد گذاشت و به جهت حجت خدا از اهل زمین رفع بلا می شود. باران می بارد و برکات زمین خارج می گردد. امام حسن عسگری(علیه السلام)
در فلک از فراق تو، از ملک، این ندا بیا هجر تو، سوخت، جان ما، شهد پر از شفا بیا مانده به قاب چشم دل، عکس رخ سپید تو خسته ز هجر و دوریت شاهد با صفا بیا در غم تو بسوختیم، چشم به جاده دوختیم هستی خود فروختیم، رسم وفا به ما بیا تشنه ی یک نگاه تو، مست شراب مهر تو هستی من فدای تو، دست پر از سخا بیا ساقی سبز صبر ما، سبد ستاره سهم ما شعر شکوه شهر ما، آیینه ی خدا بیا
برآ از سینه ی تار و تاریک مشرق، ای خورشید! ای روشنگر جانها، ای شادی بخش انسان ها! که ما، در چنگ خونپالای شام دیرپا، مردیم، از بس، خون دل خوردیم. بیا تا از زلال اشکهایت، سبد سبد ستاره ی امید بچینیم و از صداقت جاری چشمهایت دریا دریا، شکوه الهی.
